Swami Premananda werd ervan beschuldigd Aruljothy, een meisje uit de Ashram te hebben verkracht en zwanger gemaakt. De eisende partij beweert dat Aruljothy een abortus heeft ondergaan en dat de foetus op DNA is getest om te bevestigen dat Swami Premananda de vader is. Verklaard wordt dat de DNA test die in Hyderabad onder leiding van Dr. Lalji Singh werd uitgevoerd, zonder enige twijfel bewees dat Swami Premananda schuldig is. De Verdediging verzocht een van de beste Genetische experts van de wereld, Dr. Wilson J. Wall, om het foetale weefsel en Swami Premananda’s bloed opnieuw te testen en om als getuige-deskundige voor de rechtbank te verschijnen. Meer dan 70 pagina’s in de Gerechtelijke Stukken tegen Swami Premananda van 20 augustus 1997 hebben betrekking op Aruljothy’s verkrachting en de DNA testen. Swami Premananda werd schuldig bevonden.

Hieronder volgen:

1. Passages uit het Arrest en Aruljothy’s eigen verklaring,
2. Passages uit het expertise rapport van Dr. Wall aan de Rechtbank en
3. Passages uit een interview met Dr. Wall in April 2001.

1. De Sessions Court over het DNA bewijsmateriaal

Aruljothy: “Eind 1994 en begin 1995 ben ik geslagen en gemarteld door de politie om mij op die manier te dwingen een verklaring tegen Swamiji te geven.... Daar heeft de CB CID politie mij gedwongen een brief te ondertekenen waarin stond dat Swamiji mij in November 1994 had verkracht, dat ik zwanger van hem was en dat ik mijn verontschuldigingen aan het Gerechtshof aanbood voor het feit dat ik eerder niet de waarheid had gesproken. Ook moest ik ‘om een abortus verzoeken’. Zij zeiden dat als ik hier niet aan meewerkte, zij mij lichamelijk zouden mishandelen. Toen hebben zij mij gedwongen dit te tekenen en het bovenstaande voor het gerecht te verklaren. Ik ben door hen twee jaar en vier maanden tegen mijn wil gevangen gehouden. Ik werd door de politie en de advocaten van de eisende partij gemarteld om valse getuigenis tegen Swamiji af te leggen. Mijn verklaring voor de Rechtbank in 1996 bestond uit hun verzinsels. De walgelijke dingen die ze mij lieten zeggen waren door hen gefabriceerd en ze waren niet waar. Ik heb tenslotte op 24 maart 1997 voor de Rechtbank verklaard dat ik nooit seks had gehad met Swamiji en dat ik terug wilde gaan naar de Ashram. De waarheid werd echter genegeerd en Swamiji werd schuldig bevonden. Ik ben bereid om dit alles voor welke Rechtbank dan ook te verklaren.”

Sessions Court Judgement: “Getuige voor de Eisende Partij (Prosecution Witness) (P.W.) 14 Aruljothy werd in een later stadium door verdachte Premananda omgepraat en om die reden kan geen waarde worden gehecht aan haar verklaring voor de Court op 24.3.97. Haar verklaring van 24.3.97 doet op geen enkele manier afbreuk aan haar eerdere verklaring die zij onder ede voor deze Rechtbank heeft afgelegd.”

2. Passages uit het Rapport van Dr. Wilson Wall aan de Court betreffende het door Dr. Singh verrichte DNA-onderzoek:

“Ik ben sinds twintig jaar werkzaam op het gebied van menselijke genetica. Ik heb gewerkt in ziekenhuizen zowel in het Verenigd Koninkrijk als in Australië en ook als leidinggevend onderzoeksmedewerker in de ‘St. Mary’s Medical School’ en het ‘Metropolitan Police Forensic Science Laboratory’ (wetenschappelijk forensisch laboratorium van de politie) Ik ben opgetreden als getuige-deskundige in verschillende zaken voor het hooggerechtshof in Londen en vele regionale ‘Crown Courts’(rechtbank voor strafzaken) in heel het Verenigd Koninkrijk. Ik ben lid van het wetenschappelijk genootschap van vele erkende wetenschappelijke instituten en medeoprichter van de ‘Society of Expert Witnesses’ (genootschap van Getuige Deskundigen). Ik heb uitgebreid gesproken over het onderwerp DNA tijdens radio en televisie uitzendingen in zowel het Verenigd Koninkrijk als in Europa en ik heb meer dan 40 artikelen gepubliceerd en eveneens het boek: ‘Chromosomes: The Complex Code’ (Chromosomen: De Gecompliceerde Code), uitgegeven in 1996... Omdat ik niet aanwezig kon zijn bij de test toen deze werd uitgevoerd heb ik de advocaat voor de verdediging geadviseerd om te proberen de op een na beste optie gedaan te krijgen, namelijk dat ik een bezoek mocht brengen aan het 'Centre for Cellular Molecular Biology’ (Centrum voor Cellulaire Moleculaire Biology) (laboratorium van de openbare aanklager). Dit werd geweigerd. Bij mij resulteert een dergelijke reactie in de conclusie dat het forensisch bewijsmateriaal in dit geval niet aanvaardbaar is…Ik heb het beoordelingswerk gedaan op basis van het vastgelegde bewijsmateriaal en onderzoek van de officiële bewijsstukken. Een van de absoluut essentiële voorwaarden voor kwaliteitsgarantie is dat het laboratorium het hele onderzoek moet documenteren…Ik heb het notitieboek gezien dat door Dr. Singh is vervaardigd en dat moet doorgaan voor het forensisch notitieboek betreffende verrichte werkzaamheden. Op veel plaatsen is het totaal onleesbaar...”

3. Swami Premananda’s bloed opnieuw getest

Op 24 maart 1997 namen Dr. Wall en forensisch expert Dr. Purandare in de Court bloed af van Swami Premananda. Daarna werd hun officieel toegestaan om naar Hyderabad te gaan waar weefselmonsters van de veronderstelde foetus van Aruljothy aan Dr. Wall zijn overhandigd.

Alle officiële procedures zijn in acht genomen en de monsters werden meegenomen naar het Verenigd Koninkrijk. Dr. Wall’s rapport vervolgt: “James Watson, een gekwalificeerd wetenschapper en Paul Debenhum, eveneens een gekwalificeerde wetenschapper, voerden de nodige testen uit op deze twee monsters, in samenwerking met mij en onder mijn directe leiding. Paul Debenhum is de Directeur van het laboratorium en een zeer deskundig wetenschapper met internationale reputatie en gespecialiseerd in deze tak van wetenschap. Het hele onderzoek op de monsters duurde ongeveer drie weken. De eindresultaten kwamen beschikbaar op 20 april 1997 en ik zorgde ervoor dat een verslag van het Laboratorium op tijd naar het Eerbiedwaardige Hof werd gestuurd…De conclusie luidt dat het onmogelijk is dat de aangeklaagde Premananda, wiens bloed ik heb afgenomen voor dit Eerbiedwaardige Hof, de vader is van het foetale weefsel dat mij werd overhandigd door Dr. Rao in Hyderabad en dat ik op mijn beurt heb afgeleverd aan het Laboratorium in het Verenigd Koninkrijk…het Laboratorium heeft het bloed van de aangeklaagde, noch het foetale materiaal dat werd geleverd door het Laboratorium in Hyderabad, opgebruikt... De advocaat van de beklaagde heeft mij opgedragen om dit Eerbiedwaardige Hof mee te delen dat indien de eisende partij deze test wil herhalen, de Beklaagde bereid is om de kosten ervan te betalen. De Eisende Partij kan of Dr. Singh aanstellen om dit te doen, dan wel een andere expert van haar keuze aanwijzen, of dit Hof kan een derde expert benoemen, zoals dit regelmatig wordt gedaan bij de civiele rechtbanken in zowel Engeland als Amerika, bij veel geschillen inzake het vaderschap. Mijn eerdere opinie dat de Dr. Singh’s methodologie en conclusies beide verkeerd zijn, is nu voor 100% overtuigend bewezen door de bevindingen van het Laboratorium in het Verenigd Koninkrijk.

Vraag aan Dr. Wall (tijdens een interview in 2001): Kan DNA analyse vaderschap met 100% zekerheid uitsluiten?

Dr. Wall: Ja, dat kan en ik leg graag uit hoe ik tot deze conclusie kom. Wanneer je DNA analyseert en je een gelijkenis krijgt tussen twee monsters, zeg je in werkelijkheid dat er een mogelijkheid bestaat dat deze twee monsters afkomstig zijn van dezelfde persoon. Wanneer je twee monsters krijgt die niet overeenkomen, dan kunnen ze niet afkomstig zijn van dezelfde persoon. Daarom kunnen we er voor 100% zeker van zijn dat we een uitsluiting hebben. Wanneer we een gelijkenis hebben, dat wil zeggen wanneer twee monsters overeenkomen, kunnen we er niet voor honderd procent zeker van zijn dat deze afkomstig zijn van hetzelfde individu. Het is te vergelijken met het volgende voorbeeld: als je weet dat een koe vier poten heeft en je ziet een dier in de wei met vier poten, dan heb je een overeenkomst, ze hebben allebei vier poten. Maar je hebt slechts een waarschijnlijkheid dat het andere dier een koe is – het kan ook een paard zijn. Als dat andere dier acht poten had, dan weet je dat het geen koe kan zijn en is het honderd procent zeker dat het geen koe is en daar heb je te maken met het feit dat het uitgesloten is. En dat betekent dat wanneer je een gelijkenis krijgt, je slechts de waarschijnlijkheid hebt dat de twee exact overeenkomen.

Vraag aan Dr. Wall: Een ander punt dat door de Rechter naar voren werd gebracht, met verwijzing naar de S.T.R. testen [Short Tandem Repeats Test] die onder uw leiding werden uitgevoerd, was dat zonder het bloedmonster van de moeder de test die door de verdediging werd gepresenteerd, hoogst onbetrouwbaar is. Volgens haar kan er absoluut geen juiste interpretatie van het DNA profiel van de geaborteerde foetus zijn, zonder het bloedmonster van de moeder.

Dr. Wall: ... De resultaten die we verkregen waren afkomstig van het geaborteerde materiaal. Wij slaagden erin om twee complete profielen te verkrijgen, een van de foetus en een van de moeder. Het maakt niet uit welk van de twee we nemen, want van geen van beide zou Swami Premananda de vader kunnen zijn. Had een van deze beide profielen wel een gelijkenis aangetoond, dan zouden we hebben moeten vragen om een bloedmonster van de moeder. Maar aangezien dit met geen van beide het geval was, was dat nutteloos, het had geen zin om een monster van de moeder te hebben. Het komt weer hierop neer, als je een uitsluiting hebt, heb je een uitsluiting en verdere testen zullen hier niets aan veranderen, of meer informatie verschaffen.

4. Het Hof verwierp Dr. Wall’s rapport

Uitspraak van de Sessions Court: “Wanneer de experts elkaar tegenspreken, moet de getuigenis van de expert die overeenkomt met de mondelinge getuigenis worden geaccepteerd…de verklaring van PW59 (Dr. Singh) en de conclusies van de DNA vingerafdruk zijn onbetwistbaar.”

Vraag aan Dr. Wall: De rechter verklaarde dat wanneer de deskundigen elkaar tegenspreken, de getuigenis van de deskundige die overeenkomt met de mondelinge getuigenis moet worden geaccepteerd. De vraag is nu of dit algemeen gebruikelijk is in gevallen waar deskundigen elkaar tegenspreken.

Dr. Wall: “Dat is het zeer beslist niet. Wanneer deskundigen op een gebied als DNA analyse elkaar tegenspreken – en ik moet toegeven dat ik geen enkele andere zaak in herinnering kan brengen waar het verschil zo groot is geweest als in deze zaak. Gewoonlijk is het verschil in de bepaling van DNA resultaten relatief klein - dan zal de rechter de twee deskundigen vragen om samen tot een of andere conclusie te komen, om te proberen het met elkaar eens te worden. Als ze het niet eens kunnen worden, kan de rechter opdracht geven om een nieuwe test te doen. Nog waarschijnlijker, als de kloof tussen de twee deskundigen zo groot was, dan zou de rechter zeggen - ik accepteer het DNA bewijsmateriaal in dit geval helemaal niet. Als de deskundigen het niet eens kunnen worden, dan weten wij niet van wie we het bewijsmateriaal moeten accepteren en zullen we geen van beide accepteren. En dat is de normale gang van zaken.”

Omdat de resultaten voor de eisende partij afkomstig van Dr. Singh zozeer verschilden van die van mij en het Hof mijn resultaten niet wilde accepteren, zou ik willen voorstellen dat een derde laboratorium wordt gevraagd om de monsters te testen en opnieuw te beginnen. Ik denk werkelijk dat de Court hiertoe opdracht had moeten geven. Tenslotte zou het Dr. Singh niet moeten uitmaken, en mij maakt het zeker niet uit als ik ongelijk blijk te hebben, want wij werken voor de Court. Wij willen de waarheid en daarom, als er een dergelijk bezwaar bestaat ten aanzien van onze resultaten, dan zou een derde, onafhankelijk laboratorium opdracht moeten worden ingeschakeld.

Uitspraak van de Sessions Court: ”... Getuige voor de beklaagde 49 (Dr. Wall), opgeroepen en betaald door de verdediger, is sterk op de hand van de verdachte en om die reden moeten zijn getuigenis en verslag EX D.98 Rapport worden verworpen.”

Dr. Wall: “Wij zijn niet partijdig, of we nu zijn aangesteld door de eisende partij of door de verdediging. Onze taak is het om helderheid te verschaffen aan het Hof zodat deze tot een rechtsgeldig besluit kan komen. Zo zou in een gerechtshof van het Verenigd Koninkrijk als er sprake zou zijn van een meningsverschil tussen twee deskundigen, de rechter waarschijnlijk zeggen – wij kunnen van niemand de getuigenis accepteren, want we weten gewoon niet wie we moeten geloven. Daarom is het duidelijk dat het bewijs onaanvaardbaar is...

... Als de eisende partij begint te suggereren dat de getuige voor de verdediging om de een of andere reden vooringenomen is, dan kan de verdediging aanvoeren dat de getuige voor de eisende partij om de een of andere reden bevooroordeeld is. Zo werkt het niet. Dat er gebruik wordt gemaakt van deskundigen voor het gerecht berust op het feit dat het er niet toe doet wie van hun diensten gebruik maakt; je probeert het gerecht te helpen om tot de juiste beslissing te komen. Je kiest geen partij, je bent niet voor de een of de ander, je bent er in feite voor het gerechtshof en het is de taak van het Hof om achter de waarheid komen...

Ik ben bereid om voor welk Hof dan ook te verschijnen om nader getuigenis in deze zaak af te leggen.”

5. Dr. Walls conclusie over de zaak tegen Swami Premananda

Dr. Wall: “Iemand probeert Swami Premananda een hak te zetten. De DNA zaak is van het begin tot het eind in elkaar geflanst. Dit bedrog werpt een afschuwelijke schaduw over de rechtsgeldigheid van DNA-vingerafdrukken, nu er wetenschappers bereid zijn om deze te misbruiken en door onschuldigen schuldig te verklaren.”